Valur Óskarsson sendi þetta (03.01.2013): ,,Um áramótin voru menn sífellt að tala um kommentakerfi DV. Skyldi orðið athugasemd vera alveg týnt, nema hvað?

Mér fannst rétt að koma með komment og kommentera á það.” Rétt athugað.

Stefán Jónsson vitnar í mbl.is (03.01.2013) þar sem segir: Myndir af atburðinum náðust á myndskeið. Hér hefði alveg nægt að segja: Myndir náðust af atburðinum. Takk fyrir ábendinguna, Stefán.

Ragnar Gunnarsson skrifaði (02.01.2013): ,,Mikið fjári fer það í mínar fínustu taugar þegar menn eru sífellt að segja ,,Ja“ inni í miðri setningu í tíma og ótíma. Er þetta til dæmis áberandi hjá einum veðurfræðinga Sjónvarpsins. Er ekki hægt að venja menn af þessu ?

Fyrir nokkru var sagt í dagskrárkynningu útvarps: „Klukkan tólf hefst tónlistarþátturinn Nýjustu lögin undir stjórn Jóns Einarssonar sem stendur til klukkan tvö“ (Nöfn á manni og þætti tilbúin). Það var og. Þakka sendinguna.

Þær voru handteknar þegar átta kíló af kókaíni fannst í farangri þeirra … var sagt í hádegisfréttum Ríkisútvarpsins (03.01.2013). Átta kíló fannst ekki. Átta kíló af kókaíni fundust í farangri þeirra. Nauðsynlegt er að einhver lesi fréttirnar yfir áður en þær eru lesnar fyrir okkur. Líka þegar virðulegur fréttastjórinn les fréttir.

Af mbl.is (03.01.2013): Starfsmaður Vegagerðarinnar bar að í sama mund og … Hér hefði átt að segja: Starfsmann Vegagerðarinnar bar að í sama mund og …Enn eitt dæmið um beygingafælni, eða nefnifallssýki.

Af vef Ríkisútvarpsins (03.01.2013): Hæstiréttur dæmdi í dag að litháiskur (ætti að vera litháískur) karlmaður skuli framseldur til heimalandsins. Þetta var úrskurður Hæstaréttar. Ekki dómur. Fréttamenn eiga að kunna skil á þessu. Les enginn yfir?

Af mbl.is (03.01.2013): Þrátt fyrir færri verkefni á Íslandi eftir hrun sitja verkfræðingar ekki með auðar hendur og sýnir verkefnið á Langjökli það vel. Að tala um að sitja með auðar hendur er eins og hvert annað bull. Talað er um að sitja ekki auðum höndum, vera ekki iðjulaus, aðgerðalaus.

Meira af mbl. is. Fyrirsögn (03.01.2013) Landsliðsmenn vilja lúkka á vellinum. Sá sem samdi þessa fyrirsögn er mikil málfarssubba. Skiptir engu þótt sá sem rætt var við hafi notað þessa slettu. Hún á ekki að rata í fyrirsögn.

Þetta stóð langtímum saman á mbl.is í gær (06.01.2013): Hópur fólks lagði af stað til Bretlands í dag til Búrma í þeim tilgangi að hefja uppgröft breskra orrustuflugvéla af Spitfire-gerð … Fylgist enginn með síðunni?

Af dv.is (04.01.2013): Táningsstúlka sem var ósátt við takmarkaða netnotkun brá á það ráð að byrla foreldrum sínum svefnlyfjum svo hún kæmist á netið . Þetta er rangt. Sama villa er í fyrirsögn. Þarna hefði átt að standa, til dæmis: Táningsstúlka … brá á það ráð að gefa foreldrum sínum svefnlyf… Nokkuð fast er í málinu að tala um að byrla einhverjum eitur eða ólyfjan. Ekki byrla einhverjum svefnlyfjum.

Miklu skiptir að ljóðum sé ekki breytt eða þau afbökuð í flutningi. Söngstjórar og flytjendur verða að vanda sig. Nýlega var hér bent á að á nýjum diski væri rangt farið með þýðingu Jónasar á Álfareiðinni, Stóð ég úti í tunglsljósi. Á dögunum heyrði skrifari ágætan kór flytja Hafið, bláa hafið (Siglingu) eftir Örn Arnarson (Magnús Stefansson) við lag Friðriks Bjarnasonar sem næstum allir kunna. Kórinn söng: Beggja skauta byr, bauðst mér ekki fyrr, … Í ljóðinu segir hinsvegar: Beggja skauta byr, bauðst mér aldrei fyrr… Það á ekki að breyta ljóðum góðskálda.

Fyrirvari: Athugasemdir frá öðrum á þessari síðu eru á þeirra ábyrgð. Síðuskrifari áskilur sér rétt til að fjarlægja dónaleg eða meiðandi ummæli, nafnlausar athugasemdir eða athugasemdir undir dulnefni. – ESG

Málfróður maður benti Molaskrifara á furðulegt þáttarheiti í Ríkisútvarpinu, rás eitt. Þar var á dagskrá í gærkveldi þáttur sem gefið hefur verið nafnið: Hvað er málið? Hann benti á að þetta þáttarheiti væri andstætt reglum málsins, ambaga. Það er rétt. Þetta er heldur hallærislegt slangur, svona í besta lagi. Gæti verið úr Virkum morgnum á rás tvö. Hér á málfarsráðunautur Ríkisútvarpsins að láta til sín taka og hafa vit fyrir þeim sem láta svona vitleysu viðgangast. Þátturinn er einkum ætlaður unglingum. Ríkisútvarpið á að vera til fyrirmyndar um málfar. Ekki síst ungu fólki. Þetta þáttarheiti er það ekki. Það er Ríkisútvarpinu ekki til sóma, – vægt til orða tekið.

Viðar Hjartarson sendi Molum þetta ágæta bréf (02.01.2013): ,,Sæll. Langar að minnast á 2 atriði í málinu sem oft er farið rangt með. Legg í þínar hendur að birta eða birta ekki eftirfarandi: Virtur hagfræðingur (og dósent við HÍ) segir (Smugan 2.1.2013):“…að þrátt fyrir þessa þróun (þ.e. veikingu krónunnar) geti kaupmáttur haldið áfram að síga upp á við“. Sögnin að síga þýðir að lækka eða hníga, fyglingurinn sígur (niður) í bjargið en ekki upp það. Landið sígur, það lækkar, það sígur ekki upp á við. Þessi ambaga er ótrúlega lífsseig.

Önnur rassbaga sem skýtur upp kollinum af og til er tengd orðinu vonarpeningur, sem eins og flestir vita merkir eitthvað sem lítils má vænta af. Reyndur blaðamaður sagði nýlega í fréttaskýringu sinni að konan X væri helsti vonarpeningur ákveðins stjórnmálaflokks og átti við að hún væri líklegri en aðrir til að efla flokkinn.

Þú, Eiður, gagnrýnir oft Ríkisútvarpið (þori ekki að segja RÚV!) en vel skilaði fréttastofa þess hlutverki sínu, nú um áramótin, með ítarlegum fréttum af óveðrinu (og rafmagnsleysinu)á Vestfjörðum og Snæfellsnesi og sannaði enn einu sinni hversu mikilvægur hlekkur það er í öryggisnetinu þegar hættur steðja að. Með kveðju VH.” Molaskrifari þakkar Viðari bréfið. Það er rétt hjá honum að fréttastofan stóð sig vel þarna. Hún gegnir víðtæku og mikilvægu öryggishlutverki.

Með jöfnu millibili heyrist orðalagið samkvæmt lögreglunni eða samkvæmt yfirvöldum eins og nýlega var sagt á Stöð tvö. Betra væri: Að sögn lögreglunnar, að sögn yfirvalda.

Í fréttum Stöðvar tvö (02.01.2012) var sagt um flugskeytaárás á bensínstöð í Damaskus (ekki da´Maskus, eins og sagt var með enskri áherslu) að skotið hefði verið einu loftskeyti á stöðina. Orðið loftskeyti hefur fasta merkingu í íslensku, það er ekki flugskeyti eða eldflaug. Loftskeytastöðin á Melunum var til að mynda ekki vopnabúr, heldur fjarskiptastöð.

Búast má við vatnselgi á vegum, segir í fyrirsögn á mbl.is (04.01.2013). Betra væri: Búast má við vatnselg á vegum, vænta má vatnselgs á vegum.

Af dv.is (04.01.2013): ,,Lögreglunni á höfuðborgarsvæðinu barst tilkynning rétt upp úr miðnætti í nótt vegna aðila sem hafði ruðst inn í íbúð við Hverfisgötu og tekið þar GSM-síma af borði og kastað honum í gólfið. Var aðilinn sagður í mjög annarlegu ástandi og var haldið af íbúum þegar lögregla kom á svæðið. Var hann vistaður í fangelsi og beðið með að yfirheyra hann þar til hann verður í ástandi til þess.” Frétt? Eiginlega ekki. Þar að auki ótrúlega illa skrifað.

Málglöggur maður hafði samband við Molaskrifara og gerði athugasemd við að Mjólkursamsalan talaði í auglýsingum um mjólkurbændur. Hann taldi, réttilega að mati Molaskrifara. að eðlilegra að talað væri um kúabændur. Þá má spyrja hvort sauðfjárbændur séu ekki samkvæmt þessu kjötbændur?

Dálítið skondið að heyra forseta Íslands segja í áramótaávarpi að fyrirhugaðar breytingar á stjórnarskrá mundu auðvelda fólki að ná þingsetu í krafti fjölmiðlafrægðar! Ólafur Ragnar kom sér í útvarpsráð og þáttastjórnun í Sjónvarpinu hér á árum áður. Fjölmiðlafrægð átti þátt í að fleyta honum inn á þing. Það gildir auðvitað um fleiri eins og þann sem þetta skrifar. Það var ekkert verra að þurfa ekki að kynna sig í kosningabaráttunni veturinn og vorið 1978. Þá hlotnaðist mér uppnefnið ,,sjónvarpsstrákurinn að sunnan” frá virðulegri prestsfrú að norðan sem einnig bauð sig fram til þingsetu fyrir Vestlendinga. Gaman að rifja þetta upp.

Fyrirvari: Athugasemdir frá öðrum á þessari síðu eru á þeirra ábyrgð. Síðuskrifari áskilur sér rétt til að fjarlægja dónaleg eða meiðandi ummæli, nafnlausar athugasemdir eða athugasemdir undir dulnefni. – ESG

Frá Molavin:,, Af Netmogga á nýársdag: ,,Þegar lögregla og sjúkralið koma á staðinn ræðst maðurinn á sjúkraflutningsmenn og sló lögreglukonu í andlit.“ Hvað er athyglisvert við þessa frásögn? Hún er dæmi um slík byrjendamistök í ritun frásagnar að ætti ekki að henda nokkra manneskju, sem lokið hefur námi og er komin er til starfa við fréttaskrif. Flakkað er milli nútíðar og þátíðar í beinni frásögn í einni og sömu setningunni. Sé þetta komið úr fréttatilkynningu lögreglu ber blaðamanni að leiðrétta og umorða. Svo myndi ekki saka að fjölmiðlar hefðu prófarkalesara eða að minnsta kosti eina fullorðna persónu á vakt.” Rétt.

Meira frá Molavin: ,, Af vísi.is á nýársdagsmorgni: ,,Slagsmál brutust út í heimahúsi í Hafnarfirði á fimmta tímanum í nótt. Þegar lögreglumenn komu á vettvang kom í ljós að aðili í húsinu var vopnaður halgabyssu.“ Ekki er nánar fjallað í fréttinni um hver ,,aðild“ viðkomandi var. Í þessari frétt eins og nokkrum öðrum frá lögreglu ,,haldlagði“ lögregla vopnið. Er lögreglu eða þeim, sem matreiða fréttatilkynningar hennar gersamlega fyrirmunað að tjá sig á mannamáli?” Það virðist erfitt.

Erlingur Sigurðarson skrifaði á fésbók (02.01.2013): Í ,,helstinu“ í hádegisfréttum Rúv og inngangi að ,,frétt“ sagði orðrétt: ,,Formaður stjórnlagaráðs tekur undir gagnrýni forseta Íslands“ á stjórnarskrárfrumvarpið. ÞETTA ER EINFALDLEGA RANGT. Í fréttinni sem fylgdi sagðist Salvör Nordal geta verið sammála forseta um að sá tími sem þingið hefði til að ljúka málinu væri orðinn ansi knappur, tók ekki undir eitt einasta atriði í efnislegri gagnrýni og (rang)túlkun ÓRG í nýjársávarpinu. Hvaða tilgangi á þessu líkur fréttaflutningur að þjóna, Óðinn Jónsson, fréttastjóri?” Einnig var rætti við Ragnhildi Helgadóttur prófessor. Haft var eftir henni að boðaskapur forsetans væri ,,skýr og fínn”. Allt annað kom hinsvegar fram í viðtali við hana í fréttatímanum. Þetta voru undarleg vinnubrögð. Hvergi sést að fréttastjóri hafði svarað þessari réttmætu athugasemd Erlings Sigurðarsonar. Hann las fréttina og er ábyrgur fyrir því sem sagt er í fréttum. Samtímis auglýsir fréttastofan að hún njóti meira trausts en allir aðrir miðlar!

Um áramót var sagt í efnislista í Ríkissjónvarpi að lagið við ljóðaþýðingu Jónasar, Álfareiðina (Stóð ég úti í tunglsljósi) væri íslenskt þjóðlag. Áhöld eru um það. Í Tónlistarsögu Reykjavíkur eftir Baldur Andrésson segir: ,,Lagið „Stóð ég úti í tunglsljósi“ er hvergi talið íslenzkt lag í íslenzkum nótnabókum; í sumum er það talið þjóðlag, en ekki þess getið, hverrar þjóðar lagið er.”

Heyrði ekki betur en orðið togstreita væri notað í fleirtölu, togstreitur, í dagskrárkynningu í Ríkisútvarpi á nýársdag. Vefur Árnastofnunar birtir einungis eintöluna. Sem sé að orðið sé ekki til í fleirtölu. Það þýðir þó ekki að rangt sé að nota fleirtöluna.

Í opnuauglýsingu í Morgunblaðinu á gamlársdag fræddi fyrrverandi ,,óskabarn þjóðarinnar” Eimskip lesendur á því hve mörgum það hefði lagt lið. Voru þar ýmis samtök nefnd til sögu. Þess var hinsvegar látið ógetið að Eimskip hefði styrkt Árna Johnsen alþingismann, eða Þorláksbúðarfélag hans, með ríflegu fjárframlagi til kofabyggingar í Skálholti og enn fremur styrkt þingmanninn til grjótflutninga til Vestmannaeyja. Þessu verður að halda til haga. Því er alls ekki haldið fram að ættartengsl forstjórans og þingmannsins hafi ráðið hér nokkru um.

Enn var fréttabarn við skriftir á mbl. is að kveldi nýársdags: ,, Meðlimir tríósins eru þeir Þórir Baldursson, Troels Bendtsen og Björn Björnsson, en Þórir var meðal þeirra 10 sem í dag fengu afhendan riddarakross frá forseta Íslands.” Menn fá ekki afhentan riddarakross og enn síður afhendan ! Molaskrifari bætir því við að þeir Björn og Troels hefðu ekki síður átt þennan heiður skilinn.

Í fréttum (02.01.2013) var frá því greint að sjö af átta svokölluðum hælisleitendum hefðu í fyrra logið til um aldur, sagst yngri en þeir voru. Einn hefði ekki verið hægt að rannsaka því hann hefði þjáðst af tannvöntun, sagði sá sem rætt var við. betra hefði verið að segja að ekki hefði verið hægt að rannsaka manninn því hann hefði verið svo illa tenntur eða tannlaus!

Gaman að lesa fréttir um systkinahópa hér á landi sem ná samtals þúsund ára aldri. Fréttin um Kjóastaðasystkin rifjaði upp fyrir Molaskrifara að hálfbróðir hans, Tryggvi, sem fæddur var 1930 og lést 1952 mun að talsverðu leyti hafa alist upp í hópi Kjóastaðasystkina. Honum kynntist Molaskrifari hinsvegar lítið, – því miður.

Fyrirvari: Athugasemdir frá öðrum á þessari síðu eru á þeirra ábyrgð. Síðuskrifari áskilur sér rétt til að fjarlægja dónaleg eða meiðandi ummæli, nafnlausar athugasemdir eða athugasemdir undir dulnefni. – ESG

Molavin sendi Molum þetta í lok árs 2012: ,,Margir fjölmiðlar birta orðrétt upp úr fréttatilkynningum lögreglunnar, líkt og þetta á gamlárskvöld: ,,framkvæmdi húsleitir á þremur stöðum.“ Hér er átt við að lögreglan hafi,,leitað í þremur húsum.“ Nafnorðið ,,húsleit” er jafnan notað í eintölu þótt leitað sé í fleiri húsum. Þótt upplýsingafulltrúi lögreglunnar telji sér rétt og skylt að nota óþjált stofnanaorðalag, þá er það hlutverk fjölmiðla að færa slíkt á mannamál.”

Satt og rétt.

Nú er yfirleitt tekið þannig til orða í fréttum um drukkið fólk eða fólk undir áhrífum annarra vímuefna eða eiturlyfja að það sé í annarlegu ástandi. Það er auðvitað rétt. Þetta orðalag var notað um þrjá einstaklinga í sexfréttum Ríkisútvarpsins að morgni sunnudags (30.12.2012) Þó kastaði fyrst tólfunum þegar talað var um annarleika ástandsins !

Undarlegt orðalag í frétt á mbl.is (0201.2013): Dr. Eiríkur Bergmann Einarsson hefur hlotið framgang sem prófessor í stjórnmálafræði við Háskólann á Bifröst, segir í tilkynningu frá skólanum. Enn undarlegra verður þetta að teljast sé það tekið orðrétt úr tilkynningu frá einum af háskólum landsins!

Norrænu stöðvarnar leggja sérstaka rækt við að velja góðar kvikmyndir fyrir sitt fólk um hátíðarnar. Sama daginn (30.12.2012) sýndi danska sjónvarpið Driving Miss Daisy og As Good as it Gets. Í sænska sjónvarpinu var Sting með Paul Newman og Robert Redford, og er þá fátt eitt nefnt. Allt sígildar öndvegismyndir. Íslenska Ríkissjónvarpið finnur afar sjaldan efni af þessu tagi. Kvikmyndavalið er stundum eins og bundið sé fyrir bæði augu innkaupastjóranna. Gott væri að fela danska sjónvarpinu kvikmyndainnkaupin fyrir Ríkissjónvarpið í Efstaleiti.

Oft er áfengi með í spilunum sagði á ágætri viðvörunarauglýsingu björgunarsveitanna í sjónvarpi (30.12.2012) . Molaskrifari hallast að því að betra hefði verið að segja: Oft er áfengi í spilinu … ef til vill er þetta þó jafngilt.

Þessi frétt á mbl.is (30.12.2012) er dálítið sérstök: ,,Vatsleki (svo!) kom upp í íbúðarhúsi í Hafnarfirði á sjötta tímanum í dag. Að sögn slökkviliðsmanns hjá Slökkviliði Reykjavíkur hafði allmikið magn vatns flætt niður í kjallara hússins og þurfti að dæla upp úr honum. Talið er líklegt að lítilsháttar eignatjón hafi hlotist af lekanum, en þeim tilmælum er beint til húsnæðiseigenda að byrgja vel glugga og dyr á neðri hæðum húsa sinna þegar úrkoma er mikil eða snjóþungt.” Fréttinni fylgdi mynd af lögreglubíl. Vírnetsgirðing á forgrunni! Meistaraflokkur mbl.is var ekki á vaktinni þetta kvöld. http://www.mbl.is/frettir/innlent/2012/12/30/leki_i_husi_i_hafnarfirdi/ Þetta sama kvöld komu Sauðkræklingar við sögu á mbl.is, – í annarri dásemdarvel skrifaðri frétt: http://www.mbl.is/frettir/innlent/2012/12/30/kveikir_i_brennu_med_boga_og_or

Í frétt í Fréttablaðinu á gamlársdag um áramótabrennur segir í undirfyrirsögn: Varðstjóri brýnir fyrir fólki að skilja baukinn og flugeldana eftir heima. Má nú ekki lengur taka í nefið við áramótabrennurnar? Líklega ruglar fyrirsagnahöfundur þarna saman bauki og pela.

Í hádegisfréttum Ríkisútvarps á gamlársdag var sagt: Bálkestirnir hafa fennt í kaf. Hér hefði átt að segja: Bálkestina hefur fennt í kaf.

Athugull hlustandi og Molalesandi sendi þessar línur á gamlársdag: ,,Hlustaði áðan á Samfélagið í nærmynd, m.a. á viðtal við konu sem var að gefa út disk með söng og frásögnum, heyrðist mér, sem mikið hefði vantað til að spila um áramót.

Tók hún sérstaklega fram að á diskinn þyrfti að hlusta með hjartanu.

Það kom því dálítið við hjartað í mér þegar ég hlustaði á Snorra Wium syngja lag af diskinum, sem mikið er sungið á þessum tíma árs, bæði í útvarpi og víðar.

Þar var að mér heyrðist búið að ,,betrumbæta“ þýðingartexta Jónasar Hallgrímssonar, a.m.k. miðað við það sem ég lærði sem barn og allstaðar þar sem ég hef leitað m. a. í ljóðmælum Jónasar frá fyrri tíð. Nú syngur þessi ágæti söngvari Snorri í einu erindinu í nútíð þar sem Jónas hafði í þátíð: ,, er það út af ástinni ungu sem ég ber, eða er það feigðin sem kallar að mér.”

Má ekki ætlast til að menn séu ekki að breyta textum þjóðskáldsins upp á eindæmi eða er þetta viðurkennd aðferð?

Hvað finnst þér?” Þetta er rétt hjá bréfritara. Þarna er ekki farið rétt með þýðingu Jónasar Hallgrímssonar á ljóði þýska ljóðskáldsins Heinrichs Heines. Hann var ekki textahöfundur. Hann var ljóðskáld. Hann hét ekki Hæn eins og sagt var í þættinum. Þetta er ekki viðurkennd aðferð. Langt í frá. Þetta eru afleit vinnubrögð hjá útgefanda disksins. Hann hefur ekki vandað sig og söngvarinn ekki vitað betur. Slæmt. á Þjóðlagakvöldi á Rás eitt á gamlárskvöld söng Kristinn Hallsson Álfareiðina og hjá honum var textinn að sjálfsögðu réttur.

Við óskum landsmönnum gleðilegt nýár, segir í auglýsingu frá Rúmfatalagernum. Ætti að vera: Við óskum landsmönnum gleðilegs nýs árs.

Lokaskot: Verk Jóhannesar Karval á Kjarvalsstöðum af vef Ríkisútvarpsins (02.01.2012). Hvar var gæðaeftirlitið? Enginn yfirlestur.

Fyrirvari: Athugasemdir frá öðrum á þessari síðu eru á þeirra ábyrgð. Síðuskrifari áskilur sér rétt til að fjarlægja dónaleg eða meiðandi ummæli, nafnlausar athugasemdir eða athugasemdir undir dulnefni. – ESG

Gleðilegt og gæfuríkt ár, góðu lesendur. Skrifari þakkar ánægjuleg samskipti á liðnum árum.

Loksins er hægt að hrósa Ríkissjónvarpinu fyrir góða dagskrá, – dagskráin á nýársdagskvöld var með ágætum. Fyrst snillingarnir Kristinn og Víkingur Heiðar með óviðjafnanlega, og ógleymanlega, Vetrarferð Schuberts og því næst verðlaunamyndin víðfræga , Listamaðurinn. Takk fyrir það.

Að mati Molaskrifara var margt vont við heldur ófyndið áramótaskaup Ríkissjónvarpsins. Fernt var verst: Í fyrsta lagi hugmyndafátæktin sem lýsir sér í því hve miklum tíma var varið til að fjalla um Ólaf Ragnar Grímsson. Í öðru lagi hrikalegt einelti gagnvart Eddu Sif Pálsdóttur, íþróttafréttamanni. Hún hefur ekkert annað til saka unnið en að vera dóttir föður síns. Óbreyttur starfsmaður Ríkisútvarpsins. Þessi háttsemi höfunda Skaupsins er einsdæmi. Þau eru líka verst. Í þriðja lagi gera höfundar sér enga grein fyrir muninum á beittu háði, ádeilu og hreinni illgirni. Í fjórða lagi klámfengið og subbulegt orðbragð. Börn horfa á Skaupið. Á heildina litið var þetta heldur vont Skaup.

Molalesandi vekur athygli á fyrirsögn á vefnum, visir.is (28.12.2012): ,,Rakst á þessa fyrirsögn á visir.is í morgun :

Tileinkaðu þér bættari siði á árinu

Ég spyr: Hvað með „betri“, er það ekki nógu sterkt orðalag?” Það gæti verið rétt tilgáta, en betra er að tala um betri siði en bættari siði.

Hjörleifur Jóhannesson sendi eftirfarandi (27.12.2012),, Mig langar að benda þér á þátt sem var annan í jólum á Ríkisútvarpinu. Þar er viðtal við tvær ungar konur sem eiga sér þann draum að talað sé rétt við unga fólkið. Undirstaða þess að íslenskan haldi velli sé að fullorðnir vandi sig og tali rétt mál við börnin. Vandamálið er að sjaldan eða aldrei hef ég heyrt jafn margar ambögur og málvillur í viðtali hjá Útvarpinu. Það byrjar á tuttugustu og sjöundu mínútu. Mér dettur í hug að þér þætti gaman að hlusta á þátt þennan, en eftir að ég heyrði hann skildi ég eilítið betur vandamálið sem börn eiga við að etja í dag.

Sendi þér þetta til gamans.”

http://www.ruv.is/sarpurinn/stor-og-litil-aevintyri/25122012-0 Rétt er það hjá Hjörleifi að þarna má ýmislegt betur fara en Molaskrifara finnst hann þó taka fullsterkt til orða. Lesendur dæmi.

Þóra þakkar þessa pistla og segir (27.12.2012): Undirrituð hefur áhuga á ísl. máli og er uppalin við rétt og gott mál norður í landi.

Ég horfði á fréttir í sjónvarpinu um daginn, fréttakonan sagði frá dansleik og ,,dansinn dundi“.. ekki dunaði,slæm villa hjá þeim.

Svo eru orðin „klárlega“ og „gríðarlega“

of mikið notuð. Hvenær ætli orðið „klárlega“ hafi orðið svona algengt? Það er ekki hægt að ,,toppa“ gríðarlega… hvað segir þú um þetta?

Þá finnst mér leiðinlegt að heyra að e-ð sé,,grafalvarlegt“ er það ekki frekar að Jón sé grafalvarlegur á svipinn?

Að síðustu langar mig að nefna eitt, það er ef e-r er spurður og hann byrjar á að svara: „Heyrðu“….. Það er kækur að nyrja svar á þv í að segja heyrðu, oft hurðu. Klárlega er tískuorð sem sennilega hverfur að mestu áður en langt um líður.

Óveður hefur víða ollið rafmagnsleysi var sagt í fréttum Stöðvar tvö (29.12.2012). Sögnin að valda velur sem sé víða vandræðum. Hér hefði átt að segja að óveðrið hefði valdið rafmagnsleysi. Óveðrið olli rafmagnsleysi. Í fréttum af þessu sama óveðri var í Ríkissjónvarpi sagt að háspennulínur væru úti. Eru ekki allar háspennulínur úti? Varla eru þær inni. Hér hefði til dæmis mátt segja að háspennulínur hefðu slitnað í óveðrinu. Í hádegisfréttum Ríkisútvarps (30.12.2012) voru farsímasendar á Vestfjörðum og víðar ýmist úti eða inni. Fréttamenn eru að festa þetta í málinu.

Vinur Molanna skrifaði: ,,Íþróttafréttamaðurinn … … sagði frá því í íþróttafréttum Ríkissjónvarps í kvöld (30.12.2012) að Vala Flosadóttir hefði verið tekin inn í heiðurshöll ÍSÍ fyrir afrek sín í spjótkasti.

Vala Flosadóttir vann vitanlega bronsverðlaun á Ólympíuleikunum árið 2000 í stangarstökki og held ég að svona lagað ætti að vera eitt af því sem menn þurfi að vita þegar þeir fá vinnu sem íþróttafréttamenn”. Molaskrifari ákvað að sleppa lýsingu bréfritara á fréttamanninum og nafni fréttamannsins úr þessu bréfi.

Í Ríkisútvarpi er enn hvað eftir farið rangt með framburð á heiti ríkisins Connecticut í Bandaríkjunum. Nokkrir fréttamenn eru með þetta á hreinu. Aðrir virðast ekki skilja þetta eða er alveg sama um rétt og rangt í framburði. Meðal annars í fréttaannál útvarpsins var farið rangt með þetta. Það er með ólíkindum hve sumum gengur illa að hafa þetta rétt. Ótrúlega vond vinnubrögð. Fréttastofan segist njóta mikil trausts. Henni er samt ekki treystandi til að hafa þetta einfalda atriði rétt.

Fréttastofa Ríkisútvarpsins verðlaunar fréttastofu Ríkisútvarpsins. Sjá: http://www.ruv.is/frett/frettamenn-arsins-utnefndir Gaman að þessu. Ekki vantar húmorinn í Efstaleiti.

Vegna kostnaðar ætla nokkur Evrópulönd að hætta við þátttöku í Evróvisjónsöngvakeppninni á næsta ári. Þetta eru að sögn til dæmis Pólland, Portúgal og Slóvakía. Löndin telja sig ekki hafa ráð á þessu. Kostnaður við þátttöku getur hlaupið á milljónatugum og enn dýra er að sigra í keppninni. Umbúnaðurinn, ramminn, hefur þanist út en innihaldið samtímis rýrnað. Það er auðvitað sjálfsagt að sýna þetta en það er ekki sjálfgefið að við eigum að vera meðal keppenda. En örugglega verðum við það því Ríkisútvarpið þrýtur aldrei fé þegar popp-tónlist og íþróttir eru annarsvegar. Þá skiptir ekki máli þótt tapið hafi verið 85 milljónir króna á rekstrarárinu sem lauk 31. ágúst 2012. Stjórn Ríkisútvarpsins ohf fékk líka rúmlega sex milljónir króna fyrir að stimpla þessa glæsilegu rekstrarniðurstöðu. Það virðist að lögum næstum eina hlutverk stjórnarinnar. Þörfin fyrir umbætur innan Ríkisútvarpsins ætti nú að vera öllum ljós. http://edition.cnn.com/video/#/video/world/2012/12/28/wr-soares-eurovision-sings-blues.cnn?iref=allsearch

Fyrirvari: Athugasemdir frá öðrum á þessari síðu eru á þeirra ábyrgð. Síðuskrifari áskilur sér rétt til að fjarlægja dónaleg eða meiðandi ummæli, nafnlausar athugasemdir eða athugasemdir undir dulnefni. – ESG