Í kvöld varð ég dapur.

Fólk sem landsmenn treystu fyrir fjöreggi sínu afhentu það í dag andstæðingum sínum og mæltu: "Ekki missa eggið. Ef þið missið eggið fáið þið allt sem þið þráið - en munið - ekki missa eggið."

Svo misstu þeir eggið.

Stjórn þessa lands hefur farið hrikalega að ráði sínu í stjórnarskrármálinu allt til þessa dags. Það eina sem þau hafa gert rétt er að halda málinu til streitu - en það dugar ekki til. 

Fyrst klúðruðu þau því að breyta gömlu stjórnarskránni fyrir síðustu kosningar þannig að stjórnlagaþing gæti verið ráðandi, en ekki ráðgefandi - kenndu málþófi Sjálfstæðisflokksins um, sem var hamingjusamlega samstarfsfús. Svo klúðraði löggjafarvaldið lögum um stjórnlagaþing. Svo klúðraði framkvæmdavaldið framkvæmdinni og dómsvaldið sópaði restunum undir teppið. 

Þeim fórst jú reyndar vel úr hendi að skipa stjórnlaganefnd og stjórnlagaráð, sem unnu sína vinnu af gífurlegri alúð og heiðarleika. Þessar tvær nefndir skiluðu sannkallaðri fyrirmyndarvinnu. Þjóðfundurinn var líka stórfínn. Þá tók þingið við aftur og aulaðist við þetta í hálft ár... sem síðan varð ekki neitt neitt.

Sjáið þið munstrið?

Alltaf þegar þingið lætur einhvern annan vinna verkin tekst stórvel til. En um leið og þingið sjálft fær eggið aftur í hendurnar er eins og það sé úr glóandi járni og því best að kasta því upp í loftið í sífellu og helst til einhverra annarra. Enda ekkert gert af ábyrgð - það orð er ennþá stjórnendum landsins jafnframandi og það hefur verið alla vega síðustu tvo áratugina.

Síðasta snilldin kom svo upp á yfirborðið í dag þegar stjórnarliðar afhentu hinum ófullnægðu Sjálfstæðismönnum málþófstækifæri númer tvö og báðu þá vinsamlegast ekki að nota það - því þá fengju þeir óskir sínar uppfylltar um að ríkisstjórnin liti klúðurslega út og þyrfti að hrista eitthvað enn eina hrákasmíðina úr erminni.

Vitanlega notuðu Sjálfstæðismenn þetta tækifæri, enda sérmenntaðir klækjapólitíkusar sem skeyta engu um annað en eigin völd og vina sinna.

Manni fer nú að fallast hendur. Er virkilega ekkert hægt að gera í sátt, eða með góðri stjórnun þegar þannig ber undir? Þurfum við virkilega að þola að vera leiksoppar ógæfusamlegra leikskólakrakka með stórmennskubrjálæði? Hvenær kemur að því að einhver geri eitthvað sem beinlínis EYKUR virðingu alþingis? Einhver? Eitthvað? Smá? Pínkupons?

Hjálp!

Hvort mundir þú vilja glæsilega jólagjöf í ljótum pakkningum eða ömurlega jólagjöf í glæsilegum pakkningum?

Svarið virðist einfalt, en öfugt við nokkra skynsemi virðist ákveðinn hópur fólks frekar kjósa að stilla líf sitt eftir umbúðum en innihaldi, og harðsvíruðustu meðlimir stjórnmálastéttarinnar hika ekki við að misnota þennan ljóta veikleika. Þetta kemur þó varla á óvart í þessum heimi innihaldsleysisins þar sem verðleikar kvenna eru miðaðir út frá útliti fjórtán ára photoshoppaðra átröskunarsjúklinga og ímyndarauglýsingar stjórnmálaflokka með innihaldslausum slagorðum á borð við "árangur áfram, ekkert stopp" og "Ertu að meina Einar" og "stétt með stétt" lokkar raunverulegt fólk til að leggja stjórn landsins í hendur fólks sem kallar það lýðskrum að krefjast réttlætis fyrir heimili landsins.

Besta dæmið um þetta sem sést hefur lengi er meðhöndlun Sjálfstæðisflokksins og ákveðins harðkjarna Framsóknarflokksins á stjórnarskrárfrumvarpinu sem nú liggur fyrir. Svo virðist sem þeim sé hulið að hin nýja stjórnarskrá Íslendinga hafi yfirhöfuð nokkurt  innihald, enda minnast þeir aldrei á það heldur röfla út í hið óendanlega um hvernig innihaldið varð til. Í besta falli er talað um að forsetaembættið sé óljóst, en það er aldrei minnst orði á að það sér þúsund sinnum skýrara en í núverandi stjórnarskrá. Svo er talað um "hnökra" og "meinbugi" og eitthvað óendanlega óljóst - rétt eins og þeir hafi aldrei opnað pakkann, bara sitja í kringum hann og gagnrýna að pappírinn utan um hann sé í vitlausum lit.

Ég sat til dæmis á fundi Sjálfstæðismanna í Valhöll hér um daginn sem bar hina afhjúpandi yfirskrift "Tilraunastarfsemi með stjórnarskrána". Þar messaði Birgir nokkur Ármannsson, þingmaður Sjálfstæðisflokksins yfir nokkrum eldri meðlimum flokksins. Hann byrjaði ræðu sína á þeirri yfirlýsingu að hann mundi þar ræða aðdraganda málsins og innihald hins fyrirliggjandi frumvarps (eða draga eins og hann orðaði það) og talaði svo viðstöðulaust um ferlið í hátt í þrjú korter. Það eina (ég er ekki að ýkja) sem hann sagði um innihaldið var að honum þætti orðið "þjóðareign" óljóst! 

ÓLJÓST?!?

Ég hafði reyndar ekki hugsað mér að útskýra orðið "eign" fyrir þingmanni vel hægra megin við miðju, en mér fellur allur ketill í eld að þurfa að útskýra orðið "þjóð" fyrir manni sem situr í umboði þjóðar sinnar í æðstu stofnun sömu þjóðar til að sinna málefnum hennar. Maður bara gapir. 

Svo birtast nú leiðarar eftir sitt hvorn sjálfstæðismanninn í tveimur stærstu prentmiðlum landsins, sama dag. Ekkert innihald, bara umbúðir. Í löngum leiðara ritstjóra Fréttablaðsins er eftirfarandi heildarumfjöllun um innihaldið: "Margt er til bóta í tillögunni sem stjórnlagaráðið skilaði af sér. En jafnframt hefur með góðum rökum verið bent á að þar sé margt óljóst og opið fyrir túlkun, til dæmis ákvæði um forsetaembættið, og ýmis fleiri atriði sem orka tvímælis." Yess. Þetta hjálpar við að hefja málefnalega umræðu um innihald nýrrar stjórnarskrár á landinu eða hitt þó heldur. Ég get sem betur fer frætt hann Ólaf á því að hin nýja stjórnarskrá er þúsund sinnum skýrari um hlutverk forseta en núverandi stjórnarskrá. Og að gamla stjórnarskráin orkar á allan hátt meira tvímælis en sú nýja. Ég bendi líka Ólafi á (sem mér fellur þungt, því Ólafur er ritstjóri stærsta prentmiðils landsins) að allur texti er opinn fyrir túlkun. ALLUR TEXTI. En ég auglýsi sérstaklega eftir þessum óljósu atriðum sem hann svo fimlega kemst hjá því að nefna.

Ég vil því að þessu tilefni biðja fólk um að þroskast, þó ekki væri nema örlítið, og rýna í innihald pakkans í staðinn fyrir að orga og veina út af tegund sellófans sem umlykur hann eða hver hafi tekið hversu langann tíma í að pakka inn. Það er hreinlega ekki áhugavert umræðuefni nema maður sé fullkomlega stýrður af annarlegum hvötum og þaninn áfram af PR fólki sem skeytir engu um það sem satt er, en eyðir þeim mun meiri tíma í að skrumskæla veruleikann í þágu fárra. 

Ég sem þegn í þessu landi á skilið að fá vitrænar umræður um innihald grunnlaga ríkisins strax. Án hagsmunatengsla, án kosningasjarma, án morfístakta, án stjórnmálaflétta, án upphrópana, án málþófs og án þess að fá vont bragð í munninn. Opið umræðuferli í sátt við þjóðina. Umræður um innihald en ekki umbúðir.

En fyrir þá þingmenn sem ekki vita hvað þjóðin er - þá geta þeir fundið eftirfarandi í Íslensku orðabókinni: Þjóð er "1 stór hópur fólks sem á sér að jafnaði sameiginlegt tungumál og menningu, oft sameiginlega sögulega arfleifð og minningar, og býr oft á samfelldu landsvæði við gagnkvæm innri tengsl - íslenska þjóðin [...] 2 þegnar ríkis, fólk (gagnstætt stjórnvöldum, yfirvöldum - þingið er kosið af þjóðinni)".

Góðar stundir.

Þorsteinn Pálsson skrifar enn einn makalausan pistilinn af Kögunarhól sínum í dag í Fréttablaðinu. Hann saknar þess að breytingar á stjórnarskrá fái ekki "fullnægjandi fræðilega skoðun og umræðu" og ásakar (enn og aftur) forsætisráðherra um að vera andstyggileg persóna. Það virðist vera alveg sérstakt áhugamál Þorsteins að klína óhroða á Jóhönnu Sigurðardóttur og saka hana um pólitísk klækjabrögð - ég held að honum væri nær að kíka í raðir eigin flokksmanna, en það er auðvitað ekki til umræðu. Þorsteini er aldeilis skítsama um hvað liðsmenn í eigin liði taka sér fyrir hendur, hvaða meðöl þeir nota og hverjar niðurstöðurnar eru. Þetta er eitt höfuðmein flokkadrátta á Íslandi í dag.

Alla vega. Þorsteinn dregur fram eitthvað sem flokkarnir voru sammála um einhvern tíman (til dæmis auðlindir, aðildir íslands að alþjóðasamtökum og kjördæmaskipan) en gleymir alveg að taka það fram að flokkarnir ákváðu að hrinda þessum hugmyndum ekki í framkvæmd... en að þetta séu hinsvegar æðisgengin fyrirmyndarvinnubrögð sem ber að fylgja núna. Sem sagt - best þegar allir eru sammála um að gera ekki neitt. Minnir þetta eitthvað á Landsdómsmálið?

Athygliverðasti punkturinn er hins vegar hinn nýfengni söknuður Sjálfstæðismanna á efnislegri umfjöllun um stjórnarskrármál. Einhverju margþvældasta umfjöllunarefni íslenskrar stjórnmálasögu frá upphafi. Nefnd eftir nefnd eftir nefnd eftir nefnd eftir þjóðfund eftir nefnd eftir ráð eftir nefnd eftir ráð... 

Ég er reyndar sammála honum um að það þurfi umfjöllun um fyrirliggjandi stjórnarskrá, en það er almenningur í landinu sem á að ræða hana - ekki útúrbeiglaðir stjórnmálamenn og fræðimenn í himnaríki sínu. Ástæðan er einfaldlega sú að ÞAÐ ER EKKERT SEM KEMUR Í VEG FYRIR AÐ ÞESSIR HÓPAR RÆÐI ÞETTA! Þorsteinn til dæmis gæti kallað saman fríðan hóp af stjórnmálafólki og fræðimönnum með því einu að lyfta símtóli. Það tæki hann uþb. hálftíma að kalla saman alla þá sem hann vildi ræða við um þetta mál.

Fræðimenn hafa þegar haldið málþing og ÞAÐ ER EKKERT SEM KEMUR Í VEG FYRIR AÐ ÞEIR RÆÐI ÞAÐ MEIRA! Ég veit ekki hvort þeir viljað það ekki, nenna því ekki eða vilja fá meira borgað fyrir það... það er hreinlega ekki áhugavert hver ástæðan er. 

Ég hef sjálfur (alger nóbodí) haldið átta fjölmenna fundi um málið, með þátttöku yfir hundrað manns á hverjum, gefið út stjórnarskrána nýju í bókarformi og er nú að undirbúa útgáfu á tónlistarútgáfu stjórnarskrárinnar auk þess sem ég hef tekið þátt í öllum þeim fundum um málið sem ég hef fundið. Ef ég get þetta finnst mér þessi aumingjalegi barlómur fyrrverandi formanns stærsta stjórnmálaflokks landsins ótrúverðugur og aumkunarverður. Hann má skammast sín.

Einn af fundunum sem ég sótti um stjórnarskrármálið var í Valhöll. Mætti Þorsteinn þar? Nei.

Í gær kom í ljós að það er allt í fína fyrir bankakerfið að afskrifa fleiri þúsund milljónir, ef ekki tugi þúsunda milljóna af heimilum landsins. Í raun eru þetta aðallega minniháttar óþægindi við útreikninga.

Í fyrradag var nákvæmlega ekkert hægt að koma til móts við lántakendur - svigrúmið var upp urið. Meira að segja var búin til ægilega fín háskólaskýrsla upp á það. Bankar þverneituðu, ríkisstjórnin þverneitaði. Sérvaldir háskólaspegúlantar spiluðu undir á fiðlu.

Þetta leiðir hugan að því hvert raunveruleg afskriftarsvigrúm bankana er. Það er ekki hægt að treysta bönkunum til að svara því. Það er ekki hægt að treysta ríkisstjórninni til að svara því. Það er ekki hægt að treysta Háskólanum til að svara því.

Ég skal hér með taka það að mér. Svarið er svona: Svigrúm bankanna = hagnaður þeirra hvert ár plús hlutfall eigin fjár umfram löggilt lágmark.

Þetta er margfalt, margfalt, margfalt meira svigrúm til afskrifta en nokkur lifandi maður mundi láta sér detta í hug í eitt einasta stundarbrjálæðisandartak.

Allt sem þarf því til er viljinn.

Hann er því miður ekki til staðar.

Þess vegna þurfum við að berjast blóðugum bardaga í dómssölum við bankana. Og okkar eigin kjörnu fulltrúa. Og okkar eigin lífeyrissjóði.

Heilbrigt?

Ég byrjaði þessa færslu á að skrifa um Jón Ásgeir og Bjarna Ben. Um yfirþyrmandi sakleysi þeirra sem snertir okkur öll svo djúpt.

Strikaði það allt út.

Ég greip í staðinn af handahófi niður í rannsóknarskýrslunni sem gnæfir yfir heimili mitt uppi í bókahillunni svörtu.

Bindi 4. Bls. 94: "Einu tryggingar fyrir láninu eru hlutabréfin sjálf"

Gríp næsta bindi. Handahóf.

Bindi 6. Bls. 101: Því næst er haft eftir Davíð: "Má samt ekki rýra lánstraust Kaupþings þess vegna betra að vísa almennt til aðstæðna." Því næst er haft eftir Hreiðari: "Við færum ekki í stríð við FME eða SÍ vegna þessa.""

Næsta bindi - handahóf

Bindi 2. Bls 226: "Á tímabilinu janúar 2007 til október 2008 hækkuðu skuldir Björgólfs Guðmundssonar og tengdra félaga um 77,4 milljarða króna"

Næsta bindi - handahóf

Bindi 7. Bls. 255: "Rannsóknarnefnd Alþingis telur að mikið hafi skort á að unnið væri að viðbúnaðarmálum ríkisins á skipulegan og vandaðan hátt."

Næsta bindi - handahóf

Bindi 1. Bls. 288: "Hinn 3. febrúar 2003 ákvað Fjármálaeftirlitið að fallast á umsókn Samsonar"

Kæri lesandi. Þetta var af handahófi. Bindin eru 9. Blaðsíðurnar 2.376. Tvöþúsundþrjúhundruð og sex. Enginn er sekur um neitt. Samviska allra er hrein. Hrunið var ekki einstaklingum að kenna. Ekkert siðlaust. Ekkert lögbrot. Enginn lærdómur. Engin afsökun. Og þetta lið er nú að tala um "sannleiksnefnd".

Bara business as usual.

Hjálp!