Bílabúðin var að fá eitt skip af jeppum sendan frá útlöndum. Mamma Jóns Ásgeirs er stór hluthafi í Auði kapítal. Konan hans á 365 miðla. Björgúlfur Thor var að hagnast um 7.000.000.000 kr. og útgerðin er að fá felld niður lög sem mundi að öðrum kosti þvinga hana til að greiða pínulítinn hlut af hagnaði sínum til eigenda auðlindarinnar. Sigmundur Davíð brýtur blað í sögu stjórnmála veraldarinnar með undrun sinni á bágum fjárhag þjóðarinnar eftir stjórn pólitískra andstæðinga. FME rannsakar útboð TM og skráningu á markað vegna hugsanlegrar markaðsmisnotkunar og reisa á spítala í Vatnsmýrinni án peninga - bara fá lán. Framsókn ætlar að borga niður lán landsmanna með því að semja við fólk í útlöndum um að borga því ekki öll lánin sem það á hér á landi - sem sagt borga lán eins með því að fá afslátt af láni annars (ekki hafa áhyggjur - ég skil þetta ekki heldur).

Þetta er nokkurn vegin staðan 17 dögum eftir kosningar.

Á síðasta kjörtímabili láðist stjórnvöldum fyrir misskilning að gera breytingar á lögum um starfssemi fjármálastofnana, en treysta því væntanlega  að (skamm) þær geri þetta aldrei aftur. Stjórnvöldum láðist reyndar líka að gera nokkrar breytingar á eigin valdmörkum því þau treysta kinnroðalaust á það að (skamm) þau geri þetta aldrei aftur. Meirihluta síðasta árs tókst þeim þó að verja, ja meira að segja stórbæta, eigið velferðarkerfi því óvenjulega mikil samstaða var á síðasta ári við afgreiðslu laga um að þingmenn fái greiddan kostnað ma. við gleraugu, heyrnartæki, krabbameinsskoðun og líkamsrækt. Sannkölluð þjóðarsátt þingmanna. 

Það segist þó núverandi stjórnvöldum til hróss að þeim tókst að fækka ráðuneytum verulega, og orsakaði það ekki lítinn titring innan þeirra raða. Nú á hins vegar að fjölga aftur, því Bjarna Ben finnst að heilbrigðismál verðskuldi eigið ráðuneyti, og ekki getur verið ójafnvægi á stólum, þannig að Sigmundur þarf að töfra fram eitt stk. fyrir sinn flokk. Sennilega mun skapast gríðarleg þörf fyrir sérstakt fjármálaráðuneyti vegna klúðurs vinstri manna á síðasta kjörtímabili - og jafnvel verður fundin þörf fyrir tvö ráðuneyti í viðbót, því einhver málefni fá skyndilega knýjandi sjálfstæðisþörf, landi og þjóð til hagsbóta.

Ekki má heldur gleyma fyrirliggjandi uppskeruhátíð fráfarandi ríkisstjórnar því nú eru síðustu forvöð til að ráða vini sína og velgjörðarmenn til trúnaðarstarfa til nokkurra ára, helst erlendis. Því verður afar athyglivert að fylgjast með Össuri í Utanríkisráðuneytinu næstu daga, en hann er sérlega naskur á að finna fólki störf við hæfi. Til dæmis fékk hann Ingibjörgu Sólrúnu ákaflega þægilegan stól síðast, svo ekki sé minnst á Árna Mathiesen og elsku drenginn hann Halldór Ásgrímsson, þó það hafi nú reyndar komið úr menntamálaráðuneytinu og endurnýjað af hinni réttsýnu Katrínu Jakobsdóttur. Það er við búið að fyrir algera tilviljun muni nú þingmenn sem eru að hrökklast frá embætti fái atvinnutilboð í gegnum hinn undurfagra mekanisma Evrópusambandsins með viðkomu á Rauðarárstíg 25... en bara því þau eru svo einstaklega hæf og að það megi alls ekki ganga framhjá þeim þótt þeir hafi einhvern tíma verið þingmenn.

Það eru sem sagt spennandi tímar framundan... fyrir þingmenn. Við hin bíðum þolinmóð eftir næsta loforðaflaumi að fjórum árum liðnum, sem mun veita okkur andlega næringu og lífsvilja og auka með okkur samkennd, starfsþrek og trú á mannkynið. Við fáum þó vonandi að taka þátt í ákvarðanatöku í mikilvægum málum sem okkur varðar, til dæmis um hversu rækilega eigi að tryggja útgerðinni eignarhald yfir auðlindum okkar og hvort það megi selja Vermút í söluturninum Þrumunni í Staðarvík. Sigmundur og Bjarni munu að öðru leyti sjá til þess að partíið haldi áfram og er okkur boðið, í nafni frelsisins, að taka þátt og græða að minnsta kosti jafnmikið og við höfum geð á að fá afskrifað... og lánin munu svo greidd með því að fá afslátt af lánum annarra... í öðrum löndum... einhvern tíma seinna.

Góða skemmtun!

Eftir um þrjár vikur velja landsmenn hverjir skulu taka ákvarðanir um ríkisfjármál næstu fjögur árin, hvernig hagkerfið skuli saman sett og hvaða opinberu framkvæmdir skuli fara fram.

Gömlu flokkunum hafa lausnir á reiðum höndum og treysta engum betur en sjálfum sér til að leiða landið inn í hagfræðiparadís þar sem frumkvæði einstaklingsins blómstrar í skjóli traustra skjólgirðinga og eftirlits hins alsjáandi auga fjárbóndans. Þetta er sjálfsagt vel meint hjá forsvarsmönnum flokkanna og þeir trúa þessu vafalaust sjálfir. Sá galli er þó á gjöf Njarðar að þeim hefur mistekist með öllu síðastliðin hundrað ár að búa til stöðugt efnahagsumhverfi fyrir borgara landsins og fyrirtæki þeirra og hafa tekið afdrifaríkar ákvarðanir hvað eftir annað sem hafa hafa skaðað efnahag þessa ríka lands með svo rosalegum hætti að dæmi finnast ekki sambærileg á byggðu bóli.

Tökum örfá dæmi síðastliðinna tuttugu ára, svo við höldum okkur bara í nútímanum - til að þetta verði ekki afskrifa sem fróðleg og skemmtileg sagnfræði:

1. 90% húsnæðislán. Hagfræðingurinn Geir Haarde sagði á landsfundi Sjálfstæðisflokksins árið 2009 það hafa verið "mistök að fallast á kröfu framsóknarmanna um 90% húsnæðislán að loknum kosningunum 2003". Hagfræðistofnun sagði þetta mistök (sjá Rannskóknarskýrslun Alþingis) og taldi upp fjölmargar ástæður fyrir því. Gefum Geir orðið, tekið úr 4. kafla Rannsóknarskýrslunnar: " „[Þ]etta voru hrein mistök og því miður verður maður að viðurkenna hreinskilnislega að um þetta hafði maður náttúrlega miklar efasemdir, en um þetta var samið við ríkisstjórnarmyndunina 2003 og ef það hefði ekki verið gert þá hefði sú ríkisstjórn ekki verið mynduð. Þetta er nú bara svona […] hluti af veruleika stjórnmálamannsins að stundum þarf að taka tillit til þessa atriðis.“775 Samkvæmt þessum orðum var mikilvægara fyrir stjórnmálamenn að halda völdum en að stunda skynsamlega hagstjórn landi og þjóð til heilla." Þetta var fyrsta skrefið sem orsakaði húsnæðisbóluna.

2. Sala bankanna. Gefum Geir Harde aftur orðið á landsfundinum 2009: "stærstu mistök okkar sjálfstæðismanna sem tengjast bankakerfinu og hruni þess voru gerð við einkavæðingu bankanna fyrir rúmlega sex árum. Með því að falla frá þeirri stefnumörkun sem ákveðin hafði verið um dreifða eignaraðild urðu okkur á mikil mistök." Mistökin fólust í því að afhenda dyggum sjálfstæðismönnum banka A fjármagnað af banka B og afhenda dyggum framsóknarmönnum banka B, fjármagnað af banka A. Geir sagðist ekki taka neina ábyrgð svo á því hvað hlutaðeigandi framsóknarmenn og sjálfstæðismenn gerðu við bankann né afleiðingar þess. Sem kemur okkur að punkti 3:

3. Afregluvæðing (deregulation) og eftirlitsleysi. Gefum nú hagfræðingunum Jóni Daníelssyni og Gylfa Zoega orðið: "It is now clear that the government at the time committed a classic mistake in deregulation, allowing the financial sector to undertake high-risk activities without adequate regulatory structure." Davíð Oddsson byrjaði auðvitað á því að leggja niður Þjóðhagsstofnun til að engir væru að gera óþægilega athugasemdir við framgang frjálshyggunnar. Svo hóf Alþingi að vera afgreiðslustofnun fyrir Viðskiptaráð Íslands, sem hamingjusamlega samdi draumalög sín fyrir sjálf sig - algerlega stjórnlaus frjálshyggjutangó. Greiningardeildir bankanna tóku svo við hlutverki Þjóðhagsstofnunar að semja "hlutlausar" skýrslur um hvað þeim gengi svakalega vel og allir voru glaðir. Má ég svo benda á að það hefur ekki verið snúið til baka eina gráðu af þessari vegferð. Lögin varðandi öll meginatriði hagstjórnar landsins eru eins fyrir og eftir hrun = enginn lærdómur.

4. Kárahnjúkavirkjun. Úr Rannsóknarskýrslunni: "Hagfræðistofnun benti enn fremur á að vegna mikilla fjárfestinga, en á þessum tíma voru framkvæmdir við Kárahnjúkavirkjun og álver Fjarðaáls að hefjast, myndi skapast þensla sem myndi leiða til hækkunar fasteignaverðs." Geir Haarde í skýrslutöku Rannsóknarnefndarinnar: "Auðvitað var ljóst að [Kárahnjúkavirkjun] mundi hafa þensluáhrif, sérstaklega fyrir austan". Að blanda þessu saman við breytingar á íbúðarlánamálum var hagfræðilegt harakírí - enda var stjórnvöldum bent á þetta mjög alvarlega vandamál - td. Árna Magnússyni, framsóknarráðherra. En þegar það var gert voru viðbröðin svona í lýsingu Þórarins G. Péturssonar, þáverandi forstöðumanns rannsóknar- og spádeildar hagfræðisviðs Seðlabankans: "Og þeir hlustuðu og svo sagði félagsmálaráðherra til að summera upp: Já, þetta er mjög áhugavert, við erum þá sammála um að þetta sé ekki mjög alvarlegt vandamál, takk fyrir. Og kvaddi. Og maður bara sat og bara kjaftstopp..." 

5. Skattalækkanir. Hringir þetta einhverjum bjöllum? Hvaða flokkur er núna að lofa skattalækkunum? Jú, hlustum aftur á Geir Haarde: "skattalækkanir sem eru á stefnuskrá míns flokks og hafa jafnan verið þegar svigrúm er til þeirra voru kannski ekki alltaf nákvæmlega heppilega tímasettar, þannig að ég sem hérna fjármálaráðherra var náttúrlega ánægður með að geta skilað til baka einhverju af þeim peningum sem ríkissjóður var með í afgang. Ég vissi líka vegna míns bakgrunns að það gat verið varasamt að gera það ef það mundi virka sem olía á eld, þetta hérna sem sagt viðurkenni ég fúslega að gat verið á þeim tíma vandamál". En þetta byrjaði sem sagt með keppni í kosningaloforðum árið 2003 sem Framsóknarflokkurinn blés til og endaði með því að XD og XB kepptust við að lofa sem allramestum lækkunum - og enduðu til allrar skelfingar saman í ríkisstjórn með þeim afleiðingum að tekjuskattur "einstaklinga í staðgreiðslu var lækkaður um eina prósentu hvert ár 2005, 2006 og 2007, en þar til haustið 2006 hafði verið stefnt að lækkun um tvær prósentur 2007" (rannsóknarskýrsla Alþingis). Algerlega óábyrg hagstjórn einungis gerð til þess að halda völdum - skítt með afleiðingarnar.

6. Möguleikinn á framsali og veðsetningu veiðiheimilda. Einn góðan veðurdag urðu til hundruðir milljarða í hagkerfinu þegar veiðiheimildir urðu að framseljanlegum og veðsetningarhæfum nýtingarrétti. Ef eitthvað er bóla, þá er það þetta. Skyndilega gat Jói skipstjóri selt hlutinn sinn á skrilljónir (sem ekki voru til neins staðar í neinum raunveruleika) og dúndrað þeim inn í hagkerfið, eða hagkerfið á Kanaríeyjum, eftir eigin duttlungum. Peningarnir gersamlega láku út úr eyrunum á kvótaeigendum og gera enn - fjármunir sem að ættu að vera þjóðarinnar, því þarna er verið að höndla eign hennar. En enginn gömlu flokkana á þingi finnst þetta tiltökumál, því þótt þeir hafi allir verið við stjórn, breyta þeir engu - þrátt fyrir fögur fyrirheit sumra og heila þjóðaratkvæðagreiðslu sem tók af öll tvímæli um skoðun þjóðarinnar á því hvort hún eigi eða eigi ekki að eiga það sem hún á. 

Þetta er nú það sem óhagfræðimenntuðum manninum kemur helst í hug af svakalegustu hagfræðimistökum síðustu ára - og hefur þó ekki aðgang að neinum gögnum sem skipta máli. Framsókn og Sjálfstæðisflokkurinn hafa sannað með afgerandi hætti með ítrekuðum brotavilja sínum að þeir geta ekki stjórnað hagkerfi - og þeir sem hafa menntun og vit á innan þeirra vébanda hundsa bæði utanaðkomandi viðvaranir og klingjandi brunabjöllur í eigin vitsmunum. Enda rennur manni bókstaflega kalt vatn milli skinns og hörunds þegar maður hugsar um að það skuli vera raunverulegur möguleiki á að XD og XB sjái um hagstjórn landsins á næstu fjórum árum. Það mundi sanna með öllu mýtuna um gullfiskaminni landans.

Þú varst áðan rænd/ur um nokkra tugi milljarða á ári (sem hefðu hugsanlega getað uppfyllt kosningaloforð meira að segja Framsóknarflokksins), sem hefði komið í auðlindagjald. 

Þú varst áðan rænd/ur rétti þínum að sjá gögn sem voru greidd með þínum peningum um hvernig á að eyða restinni af peningunum þínum

Þú varst áðan rænd/ur um að fá að kjósa persónur í stað flokka

Þú varst áðan rænd/ur jöfnu vægi atkvæða

Þú varst áðan rænd/ur réttinum til að krefjast þjóðaratkvæðagreiðslu

Þú varst áðan rænd/ur mannréttindum

Þú varst áðan rænd/ur rétti þínum sem borgari í lýðræðisríki

Eftirfarandi stjórnmálaflokkar rændu þig þessu og mörgu öðru í dag: Björt framtíð, Framsóknarflokkurinn, Samfylkingin, Sjálfstæðisflokkurinn og Vinstri græn.

Þau skammta sér yfir 300 milljónir af þínu fé til að fá þig til að kjósa sig aftur.

Verði þér að góðu.

Þeir sem segja að fólkið í landinu sé komið með ógeð á stjórnarskrármálinu hafa rétt fyrir sér. Alþingi er að takast að myrða áhuga þjóðarinnar á eigin þjóðfélagi með blaðri, klækjum og sjúklegri þörf til að tilheyra liði. Þegar maður minnist orðið á þetta mál, þar sem hópur venjulegs fólks kemur saman, er eins og skyndilega hafi safaríkri sítrónu verið troðið upp í andlit viðstaddra og kreist svo um munar. Fólk hefur fengið nóg.

Nú stendur yfir makalaus tíma- og peningasóun kjörinna fulltrúa á Alþingi (já, það eru raunverulega allar líkur á því að þú hafir kosið þetta yfir þig) þar sem hver ræðusnillingurinn á fætur öðrum finnur hvöt hjá sér til að benda öðrum ræðusnillingi á eitthvað sem ekki sé einhvern veginn í öðru samhengi ef eitthvað annað sé lagt til grundvallar og því sé síðari ræðusnillingurinn í mótsögn við sjálfan sig því eitthvað var einhvern tíman einhvern veginn og allir sjá að það gæti aldrei verið svona, heldur hljóti það einmitt að vera hinseginn.

Þessi sami hópur ræðusnillinga fékk umboð frá fólkinu í landinu fyrir fjórum árum síðan til að gera líf þess bærilegra. Að sópa upp eftir glapræði liðinna tíma og leggja nýjan grunn að því velsældarþjóðfélagi sem Íslendingar hafa alla burði til að byggja og halda við. Það hefur mistekist í mörgum grundvallaratriðum. Ekki vegna þess að meirihlutanum mistókst - þeim mistókst öllum. Þeir heiðarlegu viðurkenna þetta fúslega - en þeir heiðarlegu eru fáir.

Nú fer að líða að því að þjóðin kjósi aftur ræðufólk til að gera lífið bærilegra í landinu. Fólkið sem stendur í ræðupúltinu núna blæs sig út í harmþrunginni réttlætiskennd og veinar brostinni röddu að það hljóti nú að vera öllum ljóst að einmitt það sjálft sé langfærast um að gera líf landsmanna bærilegra. Sjáið til - í anda samvinnu og mennsku, faðmlaga og bræðralags, einfaldra staðreynda sem hljóta að vera himinhrópandi sannleikur allra þeirra sem opna augun og líti ástandið réttu ljósi. Deilum út peningum, hættum okri, verum frjáls! En umfram allt, treystið mér.

Hugsandi manneskjur hljóta að spyrja sig hvort þetta sé tilviljun eða plott, kænska eða heimska. Kannski útpæld aðferð einhverra afla til að sölsa undir sig einhverjar eignir. Kannski sjúkleg aðferð valdafíkla til að fullnægja girndum sínum. Kannski blætiskennd einkenni þeirra sem þjáðir eru af sjálfsupphafningarfíkn, og fá útrás í að klippa á borða og láta klappa og hrópa húrra fyrir sér. Kannski geðhrifapersónuleikaröskun. Kannski að hluta til upp að vissu marki. En líklega nær engin einföld upphrópun eða sjúkdómsgreining að lýsa ástæðum þess að við eigum í erfiðleikum með að vinna saman að bestu lausnunum fyrir okkur sem flest. Sennilega erum við bara gölluð á margan hátt og þurfum að beita öllu okkar til að komast yfir okkar eigin galla og skilning til að umbera galla annarra... væri það kannski góð byrjun?

En það þarf að hreinsa til. Þetta kappræðuteymi sem nú er í ræðupúltinu hefur sannað gildisleysi sitt. Það klikkaði á verkefninu. Það meira að segja er að íhuga í fullri alvöru núna að horfa framhjá skýrri niðurstöðu þjóðaratkvæðagreiðslu og gera hlutina bara eins og því sjálfu finnst best... afþvíbara því langar í kosningabaráttu í staðinn fyrir að sitja og leysa málin. Afþvíbara að hinir séu svo asnalegir og heimskir að þeir geti alls ekki talað við þá. Afþvíbara að hinir tala svo mikið. Afþvíbara að hinir tala svo lítið. Afþvíbara.

Okkar eigin kjörnu fulltrúar eru að drepa eigið þjóðfélag. Til að halda sér í stjórn þjóðfélagsins. Með því að stjórna því illa. 

HJÁLP!

Samfylkingarfélagið í Reykjavík fékk í kvöld formann sinn, Árna Pál Árnason, á fund um þá ákvörðun hans að treysta næsta þingi betur en þessu þingi fyrir stjórnarskrárbreytingum. Hann hélt þrumuræðu um meirihlutaræði og hvernig alls ekki mætti takmarka rétt þingmanna til að tjá sig um "sjálfa stjórnarskrána" í pontu Alþingis.

Svo fékk hann tuttugu og fjórar spurningar úr sal, ma. um

• - þjóðarvilja


• - meirihluta á þingi (en 32 þingmenn hafa staðfest að þeir muni segja já við frumvarpinu(sjá 20.oktober.is))


• - meirihluta í eigin þingflokki (allir þingmenn Samfylkingarinnar nema þrír hafa staðfest að þeir vilji samþykkja frumvarpið)


• - um hvort mætti ekki bara fjölga þingdögum og funda fram að kosningum


• - um trú hans á vilja sjalla og frammara að fallast í faðma með honum á næsta kjörtímabili við samþykkt stjórnarskrárinnar


• - um hvar forsætisráðherran væri í þessum hrakningum málsins


• - um hver afstaða hans sjálfs væri til málsins


• - um hver afstaða þingflokks Samfylkingarinnar væri til málsins 


• - og svo framvegis og svo framvegis.

Spurningunum var öllum svarað á nákvæmlega sama hátt: Árni Páll treysti sér engan veginn sem jafnaðarmaður (sic.) að ÞVINGA í gegn frumvapi sem engin samstaða (meðal þingmanna) væri fyrir hendi og láta svo bara allt í hendur næstu ríkisstjórnar til að fella. Jú, hann reyndar svaraði spurningunni um hver afstaða hans væri til frumvarpsins þannig að hann hafði ekki kynnt sér það nægilega vel.

!

Jú, reyndar sagði hann mjög oft að hann svaraði ekki spurningum á vefsíðum, sem hann kallaði samkvæmisleiki. Þar er hann í mjög hressilegum minnihluta þingmanna eigin þingflokks.

Ég held að Samfylkingarfólki fækki töluvert í kjölfar ákvörðunar Árna Páls um að henda málinu yfir á næsta kjörtímabil og sérstaklega eftir framgöngu hans á þessum fundi, sem einkenndist mest af því að hann virtist vera að æfa sig í leiðtogaleik. Það var enginn sáttarvilji hjá nýjum formanni Samfylkingarinnar á fundinum - en það virðist vera mikill sáttavilji hjá honum í bakherbergjum Alþingis um að fresta enn um sinn þjóðfélagsumbótum sem gætu hugsanlega fært meiri völd til fólksins.