Pressupistill 3.ágúst 2012

Elsku Ólympíuleikar

Fjórar stjörnur

Ég elska Ólympíuleikana af öllum lífs- og sálarkröftum. Það er ekkert sem pirrar mig við beinar útsendingar sem riðla allri sjónvarpsdagskrá og oft þjóðarsálinni á sama tíma.

Ég fylgist með þessu öllu af þvílíkum fítons-krafti að það mætti halda að það væri ólympísk íþrótt að horfa á sjónvarpið. Ég þekki alla krakkana sem keppa á ÓL með nafni og veit nákvæmlega í hvaða greinum þeir keppa sem og að hverju þau eru að keppa. Að auki hef kynnt mér það hverjir helstu ættingjar þeirra og vinir eru – ef ske kynni að ég hitti þau fyrir á götu úti svo ég geti sagt þeim hvað ég og íslenska þjóðin erum stolt af þeim. Þetta er semsagt allt dásamlegt.

Sérstaklega vegna þess að það er ekki öll athyglin á einni grein. Þetta er eins og konfektkassi og það ætti að leynast í honum eitthvað gómsætt fyrir alla. Hvort sem það eru dýfingar karla eða kraftlyftingar kvenna, þá eru allar greinar jafnar á Ól og meira að segja fótboltamafíunni tekst ekki að eyðileggja þetta fyrir mér. Takk RÚV. Þið eruð að standa ykkur vel.