Þetta hljómar eins og nafn á smásögu frá árinu 1959. En þetta er bara ómerkileg bloggfærsla.

Á Snorrabraut er fjöldi gistiheimila í ódýrari kantinum, á mótum gatna sem liggja inn í hina dulúðugu Norðurmýri. Heillandi íbúðahverfi sem í nútímaskilningi liggur nánast við miðbæinn en var kannski á sínum tíma álitið vera sálarlaust úthverfi eins og verstu ógeðin í Hafnarfjarðarhrauninu eða Kópavogi í dag.
 
Eflaust kostar næturgisting á Íslandi sitt, jafnvel á tveggja stjörnu smáhóteli við Norðurmýri. Í það minnsta hefur það gerst tvisvar undanfarið þegar ég hef komið hjólandi ofan úr Síðumúla eftir skriftir þar (fullkomlega misheppnaðar í fyrra skiptið og sæmilega heppnaðar í það seinna) í blautri og dauflýstri næturstillu, að ég hef hjólað framhjá manni á Snorrabraut sem gert hefur sér næturstað í biðstöðvarskýli. Þykkur svefnpoki, húfa á höfði. Allt hreinlegt, engin áfengisremma.

Ég sá ekki almennilega framan í þann sem svaf en ég geri ráð fyrir að þetta hafi verið sami maðurinn í bæði skiptin. Hafið þið séð hann? Nei, þið eruð líklega sofandi líka, heima hjá ykkur.