Í vikunni átti ég áhugavert símtal við ritstjóra tímarits. Tilgangur þess símtals var að kanna hvort það væri af áhuga fyrir viðkomandi ritstjóra að fjalla um framboð mitt og fjölskyldu minnar í blaði sínu. Fordæmið að slíkri umfjöllun er fyrir hendi þar sem einn forsetaframbjóðandi hefur fengið góða og skilmerkilega umfjöllun í þessu tímariti.

Fyrirspurn minni var svarað af kurteisi en festu. Það var ekki æskilegt að fjalla um aðra frambjóðendur í tímaritinu. Út frá þessu svari spunnust rökræður þar sem báðir aðilar rökstuddu sín sjónarmið.

Ég fékk skilning fyrir því að ritstjóri velur efni sitt út frá gróðaskyni, það er, „hvað er það sem selur tímarit mitt“. Mér var tjáð að þetta tímarit höfðaði meira til kvenna og efni því valið út frá því. Það get ég skilið á vissan hátt. Þá var mér tjáð að enginn blaðamaður væri hlutlaus. Flestir blaðamenn hefðu ákveðna fordóma sem birtust í því að sumu fólki líkaði þeim betur við og það fólk ætti því greiðari leið upp á pallborðið. Þá var mér tjáð að hlutleysi væri ekki það sama og fagmennska. Þá röksemdarfærslu skil ég ekki. Hef alltaf haldið að fréttamaður, sama hver er, legði það í sóma sinn að segja sína sögu á sem hlutlausastan hátt. Á þann hátt ynni fréttamaðurinn að gegnsærri þjóðfélagsumræðu.

Ef ég reyni að heimfæra þetta með hlutleysi og fagmennsku yfir í rannsóknir í samfélagstengdum fræðum þá eru settar strangar kröfur til hlutleysis og fagmennsku. Einmitt til þess að styrkja trúverðugleika í niðurstöðum rannsókna. Ef rannsóknarmaður mundi henda hlutleysi sínu fyrir borð, eða gerir ekki grein fyrir afstöðu sinni til málsins, þá skiptir litlu máli hversu faglega vinnan er unnin. Niðurstöðurnar verða aldrei trúverðugar.

Það skal tekið fram að ritstjórinn tók það skýrt fram þegar hann tjáði mér að hlutleysi væri ekki það sama og fagmennska að tímaritið hefði á engan hátt hygglt neinu frambjóðenda. Á sama tíma hafnaði ritstjórinn því afdráttarlaust að taka viðtal við aðra frambjóðendur. Þetta snérist bara um það hvað lesendur vildu lesa og hvað selt blaðið best. Mjög einfalt, kannski of einfalt?

Lesendur góðir nú vona ég að þið getið hjálpað mér að ná áttum og varpa ljósi á hvernig þessu öllu er búið!

Er það eingöngu gróðavon sem stýrir fréttaflutning í miðlum landsins? Ef því er þannig farið – hvað höfum við lært af efnahagshruninu?

Er það þannig að blaðamannastétt landsins gætir ekki hlutleysis en samt telur sig samt standa að málefnalegri þjóðfélagsumræðu? Ef svo er – hvernig þjóðfélag erum við að búa börnum okkar?

Er það virkilega þannig að hlutleysi og fagmennska fara ekki hönd í hönd? Ef svo er – hvað er orðið að siðferði okkar sem þjóðar?

Kv.

Hannes Bjarnason

Í framboði til forseta Íslands

www.jaforseti.is

Eftirfarandi bréf er frá kannabisfíkli sem hann sendi fjölskyldu sinni. Bréfið sendi hann í kjölfar þess að hafa tekið ákvörðun um að láta leggja sig inn á geðdeild í Reykjavík. Hann setti sig í samband við DV og bað um að bréfið yrði birt sem víti til varnaða fyrir ungt fólk sem telur kannabisneyslu vera skaðlausa. „Kannabis drepur ekki en það drepur hausinn á þér,“ sagði maðurinn þegar hann ræddi bréfið en hann hefur verið greindur með áunna geðhvarfasýki eftir áralanga kannabisnotkun. Hann segist vera haldinn kvíðaköstum og sjálfsvígshugleiðingum daglega.

Bréfið: 

„Ég sendi þér þennan póst því ég get ekki staðið andspænis þér og sagt þér þetta. Ég heiti XXXX og ég er alkóhólisti. Þetta byrjaði allt þegar ég var barn(ég sleppi út sennilega 70% af því sem ég þarf að segja), fólk sem var gamalt mér í huga fór stundum út að skemmta sér og ég man að karlakókið mátti ég ekki snerta. Við erum alinn upp við að áfengi sé meinlaust og gerum það enn þann dag í dag. Til þess að gera langa sögu stutta. Ég veit ekki hvað skeði en þetta gerðist. Alla mína æsku fannst mér ég vera utangátta, alltaf lent undir, ég kann ekki að svara fyrir mig og svo framvegis.  Þegar ég var orðinn aumur af þessu, gert grín af mér vegna fitu og klæðnaðar, fór ég að svara fyrir mig.

 Í framhaldi af því fór ég einhvern veginn að þykjast vera einhver kall sem ég var aldrei.  Fór að eignast nýja vini, marga sem voru kannski ekki ákjósanlegustu vinirnir, en það var eitthvað sem kom þeim í þá stöðu sem þeir voru komnir í? í framhaldi af þessu þá er ég samt gaurinn í hópnum sem var fyrstur að fordæma hina um lesti sína. Ég var auðsjáanlega á leið í vitlausa átt og viti menn ég hélt bara ótrauður áfram um að allt væri í góðu en undirmeðvitundin segir manni annað. Ég fór stundum út en alltaf var ég kominn heim um 5-6 þá er sjaldan var farið út (án gríns ég fór ekkert oft á langar nætur).

En svo gerist eitthvað sem ég skil ekki, mig langar til að prufa! Ég man þetta einsog hafi verið í gær við vorum vinahópurinn að koma heim eitt júlí laugardagskvöld eftir gott kvöld á XXXXXXX, Við vorum um 20 og ákváðum að fara í eftirpartý hjá einum vina okkar og þegar þangað var komið var góður vinur minn kominn á undan okkur,ég veit ekki hvað gerðist hann var að gera eitthvað sem var greinilega ekkert sem átti að vera á almannafæri hann var að reykja hass! Ég skil ekki,veit ekki en annaðhvort var ég fúll útí hann eða eitthvað var það sem leiddi mig til hans (ætli það hafi ekki verið forvitnin). Ég prufaði hassið ég fann aldrei áhrifin af því og fór heim frekar hugsandi af hverju fólk sé að þessu? Tveimur helgum eftir þetta hittumst ég og þessi vinur minn og við ákváðum að fá okkur rúnt og vera rólegir, en einhvern tímann á þessu kvöldi var ákveðið að kaupa 1 gaur.(1gr) af stuði(Hassi) og í framhaldi fengum við okkur smók.

Þetta var gjörsamlega mind-blowing upplifunin var svakaleg allt var orðið svo mjúkt,þægilegt og gjörsamlega aldrei hægt að lýsa í texta eða mynd! maður fékk hungurtilhugsun við fórum og fengum okkur hamborgara með frönskum og hver bitinn af fæti öðrum var alltaf stærri og gómsætari (furðulegur andskoti). Með öðrum öðrum orðum "þetta kvöld var ógleymanlegt". Ég fór heim og leið hrikalega vel. Næstu helgar voru svona rólegar lítið drukkið og bara eðlilegt miðað við aldur, svo kom eitt föstudags eða laugardagskvöld sem við vorum 4 vinirnir og okkur leiddist,einn af okkur stakk uppá því að við ættum kannski að fá okkur í haus og þá var sú stefna tekinn. Þetta kvöld var mjög skemmtilegt og í framhaldi af þessu var þetta aðeins gert um helgar og af og til(og alltaf stóð maður í þeirri trú að ég verð ekki einsog hinir háður þessu og svo framvegis). Það langar engum að verða dópisti! Þarna var einhvernvegin braut mín lögð þó ég hafi aldrei ætlað mér það. Þarna inná milli deyr pabbi og það hafði hrikaleg áhrif á mig. Ég er uppí sveit með vinum mínum og þá hringir síminn og það er XXXXX að segja mér að koma í bæinn einsog skot því pabbi hafi fengið hjartaáfall. Eftir fráfall pabba var ég eitthvað svo reiður ég veit ekki af hverju en ósjálfrátt einhvern veginn fór ég að gefa meir og meir skít í allt og alla. Fram sem tímanum líður næ ég að fela allt þetta fyrir fólkinu sem ég elska mest (fjölskyldu mína) ég sekk dýpra og dýpra í þetta helv rugl.

Ég reyni alltaf að passa að fara ekki í skuld við neinn dópsala og borgaði alltaf á réttum tíma(það er sennilega það sem hefur haldið mér svona í sambandi við þetta fólk því það heldur að hægt sé að treysta á mig). Svo kynnist ég XXXXXXX sem var bara góð við mig og mína. Hún var góð, hlý og almennileg í alla staði aldrei verið í rugli(og sem betur fer náði ég að halda henni utan við þetta allt saman). En að sjálfsögðu flosnaði uppúr því sambandi miðað við hvernig ég hegðaði mér kom stundum heim alblóðugur og ekkert fékkst uppúr mér(þvílíkur eðalgæji).

Svo var ég tekinn með mikið magn af eiturlyfjum á mér og þá sem betur fer held ég að hún hafi séð mig í alvörunni og hvað ég væri að gera henni. Í framhaldi af þessu er ég mikið milli vinnustaða alveg einsog áður, fann mig hvergi. Fór í meðferð, fékk dóm, það var skrifað um mig í DV og fréttablaðinu og kom svo út endurnærður (right það entist í varla sex mánuði).  

Frábært kominn aftur á sama stað og ég var farinn að drekka miklu meira, ég sem varla þoldi að drekka áfengi.(í gamla daga var ég þunnur í 2 daga af 6 bjórum).Dett hrikalega í það og er farinn að sinna ýmsum verkum fyrir svartan pening. Og farinn að nota nánast allt sem í boði var það eina sem ég lagði mér reglurnar um var að aldrei skyldi ég sprauta mig né nota LSD. Ég var endalaust í slagsmálum og sennilega oftast verið undir í þeim efnum sökum ölvunar. Ég veit ekki einu sinni hversu oft ég hef nefbrotnað hversu sorglegt er það? Í það hræðilega ástand var ég kominn 2007 að ég get sagt það fyrir víst að ég hafi verið edrú kannski 4-5 daga allt árið. Ég sá um dyravörslu á XXXXXXXX þetta ár og guð minn góður hvað þetta var rosalegt og ég skil ekki afhverju ég man eftir svona miklu en án gríns ég skemmti mér konunglega en inná milli voru hrikalega svartir punktar sem ég óska að ég hefði aldrei upplifað og sömuleiðis á árunum áður.

Hugsaðu þér allt gert fyrir vímuna!?!? Svo var ég svo lánsamur að kynnast XXXXXXX þetta hrikalega ár og viti menn hún náði að sparka í mig og gefa mér smá raunveruleikatjékk því eftir þetta ár vorum við orðin nánast óaðskiljanleg við fluttum inná hvort annað og án gríns áttum bestu stundir lífs míns saman, hún var svona fýlukall þegar mig langaði en ég sá ekkert eftir því sko hehehe. Svo eignuðumst við Yndislegasta son í öllum heiminum og þá fyrst drullaðist ég að opna augun almennilega(það er til eitthvað svo saklaust og fallegt í heiminum að okkur er kannski viðbjargandi?). En eftir að hann kemur í heiminn byrja ég að rembast við að vera eðlilegur einsog vera ber en gengur ekkert nógu vel. Skuldirnar byrja hlaðast upp og að sjálfsögðu ergjan sem fylgir peningum milli mín og XXXXXXX. Við hættum saman byrjum saman aftur nokkrum sinnum(þetta er skítaástand sem ég er búinn að koma okkur í).

Í dag vakna ég með kvíðaverk og fer að sofa með kvíðaverk, það líða varla 5-10 mínútúr að ég hugsi ekki um að drepa mig (fólk í dag segir að cannabis ætti að lögleiða og sé hollt því það hefur enginn misst lífið útaf því, en hversu margir eru búnir að missa hugsanir sínar útaf því? Þvílík hálfvita hugsun). Ég er með svokallaða geðhvarfasýki sem geðlæknar greindu mig þegar ég var síðast á 33a, þetta er áunninn sjúkdómur vegna hassreykinga sem ýta undir þennan sjúkdóm. (í stuttu máli þá er þetta þannig þig langar alls ekki að fá þér lengur en verður að fá þér til að láta þér líða venjulega??? Ég veit þetta er kannski óskiljanlegt fyrir þig. Þetta er ekki alveg einsog ég hafði hugsað mér þetta líf. Ég fer í dag uppá geðdeild 33a og verð pottþétt lagður inn og verð þá væntanlega í alla veganna   10 daga þar. Ég verð að reyna að bjarga mér úr þessu og sé því miður enga aðra leið en að fara þarna uppeftir. Mér finnst ég vera svo mikill baggi á ykkur fjölskyldunni og ég verð að laga þetta strax. 

Aðsend grein frá Guðl. Gauta Jónssyni, arkítekt FAÍ

Margir spyrja þessarar spurningar.

Á árunum 2000 til 2004 störfuðu tvær nefndir og fjöldi sérfræðinga og ráðgjafa að staðarvali og uppbyggingu nýs Landspítala. Því miður beittu menn ekki bestu aðferðum við verkið. Þess í stað var notuð aðferð sem jafna mætti við að Kárahnjúkavirkjun hefði verið staðsett með því að ganga um svæðið og merkja á ferðakort hvar ætti að grafa, hvar að sprengja og hvar að steypa.

Enda hafa forsendur og tillögur nefndanna ekki staðist tímans tönn. Forsendur hafa brostið, áætlanir og spár hafa verið illa grundaðar og röksemdir hafa verið hraktar. Núna, tíu árum eftir að fyrstu tillögur voru settar fram,  sitjum við uppi með framkvæmd sem í æ ríkari mæli fær á sig yfirbragð gæluverkefnis sem skal verða að veruleika hvað sem kostar.

Forsendur og markmið 2004

Til dæmis um þær forsendur sem lágu til grundvallar því að byggja spítala við Hringbraut má nefna:

1.    Eftir að framkvæmdum lyki árið 2020 myndu spítalinn og HÍ hafa til ráðstöfunar um 136 þús. m2 (bílageymsluhús ekki meðtalin).

2.    Nýtingarhlutfall á lóðum spítalans skyldi vera frá 0,6 til 1,0 (2004-skýrslan bls. 25).

3.    Nýbyggingar skyldu að mestu rísa sunnan og neðan gömlu Hringbrautar. Þannig væru þær fjærst íbúðabyggð og sætu tiltölulega lágt í landinu (2002-skýrslan, bls. 4).

4.    Forsenda fyrir því að spítalinn skyldi staðsettur við Hringbraut var að hann fengi byggingarrétt á U-hluta lóðanna (2002-skýrslan, bls. 5).

5.    Draga skyldi úr „stofnanayfirbragði” bygginga og hugtök eins og „breytileiki, nálægð og smæð” höfð að leiðarljósi og svæðið allt skyldi hafa „yfirbragð opins svæðis” (2002-skýrslan, bls. 11).

Margt fleira væri hægt að tína til eins og t.d. að í samkeppnislýsingu kemur fram að skipulagsyfirvöld settu það skilyrði að heildarbyggingarmagn yrði ekki meira en 174.400 m2 á öllu svæðinu (samkeppnislýsing, bls. 23).

Staðan í dag

Í dag eru allar ofangreindar forsendur og markmið brostin án þess að mikið sé talað um það: Spítalinn hefur stækkað um 90% og byggingarmagnið er 255 þús. m2, nýtingarhlutfall er komið í 1,73, mikið af byggingunum eru í vegarstæði og norðan gömlu Hringbrautar, U-hluta lóðarinnar fær Borgin til afnota, ekkert er fráleitara en að yfirbragð lóðanna kalli fram hugrenningar um smæð og opin svæði. „Stofnanayfirbragð” er matseðill dagsins.

Ákveðið var að stefna að byggingu spítalahverfis við Hringbraut á grundvelli vanreifaðra skýrslna frá 2002 og 2004. Þessi ákvörðun var staðfest með alþjóðlegri skipulagssamkeppni sem haldin var 2005. Strax að samkeppninni lokinni kom fram mikil gagnrýni á það hve illa fyrirhugaðar byggingar féllu að íbúðarsvæðunum í kring. o.fl. Svör forsvarsmanna verkefnisins voru mest í þá veru að ekkert væri ákveðið enn þá.

Nú síðustu misserin hefur gagnrýni alloft verið svarað með því að hún væri of seint fram komin. Staðreyndin er hins vegar sú að í september 2011 voru lögð fram til kynningar drög að deiliskipulagi fyrir spítalasvæðið. Þá fyrst hafði almenningur tök á að kynna sér fyrirhugaða framkvæmd til nokkurrar hlítar en formlegum athugasemdum hefur ekki verið svarað. Og enn í dag er ekki til raunhæft aðal- eða deiliskipulag fyrir svæðið.

Hér að ofan er mest fjallað um stærð og umfang verksins. Margir aðrir þættir mæla gegn því að nýi Landspítalinn verði byggður við Hringbraut. Þar má t.d. nefna loft- og hljóðmengun, umferðarmál, búsetumynstur og nágrannabyggð, flækjum á framkvæmdatíma, sveigjanleika og langtíma hagkvæmni. Meira um það síðar.

Aðferðin við afnám gjaldeyrishafta sett með sérstökum neyðarlögum.

Í hnotskurn:

·         - Öllum krónum landsmanna, launum, lausu fé, innistæðum, skuldum, verðbréfum, samningum o.s.frv.  skipt yfir í nýjan íslenskan gjaldmiðil, Ríkisdal (ISD)

·         - Skiptigengi væri miðað við verðmæti Bandaríkjadollars: 1 Ríkisdalur = 1 Bandríkjadalur

·        -  Engin gjaldeyrishöft eru á nýja Ríkisdalnum.

·         - Gjaldeyrishöft yrðu áfram til 30 ára á ca. 1000 milljörðum í gömlu krónunum í jöklabréfakrónum, aflandskrónum og öðrum stórupphæðum sem erlendir vogunarsjóðir hafa safnað upp hér á landi eða erlendis. Þessir 1000 milljarðar halda íslenska hagkerfinu í gíslingu.

·        -  Innlánsvextir á yrðu lækkaðir á gömlu hafta- krónueignunum (ca. 1000 milljarðar kr.) í 0,00% og eigendum þeirra boðið uppá 30 ára löng skuldabréf gefin út í Bandaríkjadal á 3,5% vöxtum, með fyrstu afborgun eftir 10 ár eða boðið að skipta yfir í Ríkisdal á 75% afföllum, eða sömu afföllum og ESB samdi við grísku ríkisstjórnina.

·        -  Þetta sparar tugi milljarða kr. á ári í vaxtakostnað sem skattgreiðendur eru að borga í vexti af jöklabréfapeningum og aflandskrónum. Þeim upphæðum af jöklabréfakrónum og aflandskrónum (ca. 1000 milljarðar kr.) sem ekki yrði skipt fyrir Ríkisdalinn yrðu notaðar til uppbyggingar í íslensku þjóðfélagi til áratuga.

·         - Rúsínan i pylsuendanum er sú að verðtryggingin leggst af um leið og þetta verður gert.

·         - Líta verður á 1000 milljarðana af gömlu krónunum sem hefur íslenskt efnahagslíf í gíslingu sem tækifæri, snúa borðinu við og leyfa erlendum vogunarsjóðum að njóta framtíðar uppbyggingar í landinu með þáttöku sinni.

·         Þessa leið tekur ca. 6 til 9 mánuði að koma í verk.

Greinargerð.
Gjaldeyrisútboð og lausnir Seðlabankans við afnám gjaldeyrishafta ná ekki flugi og hafa gjörsamlega mistekist vegna vantrausts fjárfesta á bankanum og áætluninni um afnám haftanna. Með núverandi fyrirkomulagi mun taka áratugi að losa um höftin og því erljóst að breyta verður um stefnu. Gjaldeyrishöft voru sett á til að hefta útflæði erlends gjaldeyris. Síðast þegar gjaldeyrishöft voru sett á entust þau í 60 ár. Gjaldeyrishöft eru þeim eiginleikum gædd að Seðlabankinn neyðist að þrengja þau með tímanum, vegna þess að peningarnir finna alltaf einhverja leið út úr landinu og hefur Seðlabankinn komið sér upp gjaldeyriseftirliti sem rannsakar kreditkort einstaklinga og hefur ráðist inn með húsleitum í útflutningsfyrirtæki. Þetta er eitthvað sem engin siðmentuð þjóð vill gera. En vandamálið er það stórt að ef gjaldeyrishöftunum yrði lift, þá mundi allur gjaldeyrissjóður Seðlabankans tæmast á svipstundu með tilheyrandi hörmungum.

1000 milljarðar sem bíða eftir að komast úr landi.
Miklar upphæðir hafa safnast upp í vaxtamunarviðskiptum, jöklabréfum (430 milljarðar), innheimta og hagnaður nýju bankanna í eign erlendu kröfuhafanna (550 milljartðar) og lífeyrissjóðsfjárfestingar, en lífeyrissjóðirnir mega fjáfesta erlendis 50% af sínum eignum. Mikið af þessum peningum, 1000 milljarðar að lágmarki, eða 60% af vergri landsframleiðslu bíður þess að komast úr landi. Finna þarf lausn á þessu væntanlega gjaldeyrisútflæði með öðrum ráðum en höftum þar sem þau hafa í för með sér gríðarlegan eyðileggingarmátt eins og reynslan frá eftirstríðsárunum kenndi okkur. Nokkrar leiðir er hægt að fara til þess að losna úr viðjum gjalderyishaftanna, ein leið er þó allra best og einföldust, en hún felur í sér að skipta um Íslensku Krónuna og taka hér aftur upp Íslenskan Ríkisdal, en Ríkisdalur var notaður á Íslandi í um 300 ár fyrir 1871. Samhliða upptöku Ríkisdsals yrði að skipta um peningastefnu og hætta með verðbólguviðmið og tekin yrði  upp fastgengisstefna með NVLF (nafnverð vergrar landsframleiðslu) miðmið (sjá kafla um Nýja peningastefnu og Peningamál), þar sem gengi gjaldmiðilsins yrði festur við Bandaríkjadollar.

Óréttlæti og mismunun
Óréttlætið og mismununin í aðgerðum Seðlabankans við afnám gjaldeyrishafta í dag stenst enga skoðun og er það óskiljanlegt afhverju samkeppniseftirlitið er ekki búið að stoppa Seðlabankann. Í núverandi aðgerðum er íslenskum fjárfestum mismunað stórlega gegn aflandeyjukrónueigendum og eigendum erlends gjaldeyris,  en með því að fjárfesta fyrir 1 milljón evra á Íslandi geta eigendur gjaldeyris fengið rúmar 35 milljónir króna endurgreiddar. Með fjárfestingarleið Seðlabankans geta þeir sem eiga gjaldeyri nú gert mun hagstæðari fjárfestingar á Íslandi en aðrir. Gott dæmi um þetta eru kaup á fasteignum. Þeir sem eiga gjaldeyri geta skipt honum í krónur til að fjárfesta, til dæmis kaupa húsnæði, og fengið mismuninn á útboðsgengi Seðlabankans og álandsgengi krónunnar greiddan hjá Seðlabankanum.

Tökum sem dæmi Íslending sem á umtalsverða fjármuni í erlendri mynt. Viðkomandi ákveður að kaupa fasteign á Íslandi og kemur með 1 milljón evra til landsins. Milljónina selur hann hjá sínum viðskiptabanka og fær samkvæmt núverandi gengi um 169 milljónir króna. Samkvæmt reglum Seðlabankans þarf að minnsta kosti sömu fjárhæð króna að vera varið í venjulegum viðskiptum við fjármálastofnanir og varið er í fjárfestingarleið Seðlabankans. Viðkomandi tekur því þátt í fjárfestingarleiðinni með 500 þúsund evrum. Mismunur á útboðsgengi og álandsgengi fæst þá endurgreiddur sem í þessu tilviki er: 500 x (240-169) = 35.500. Þá er miðað við útboð Seðlabankans sem fór fram í febrúar.  Það eru því 35 milljónir sem viðkomandi eru endurgreiddar fyrir að gera þessa fjárfestingu á Íslandi. Heilind: Seðlabanki Íslands/Viðskiptablaðið

Í dag erum við Íslendingar með jákvæðan viðskiptajöfnuð og er það í fyrsta skipti í mörg ár. Þetta er mögulegt vegna gjaldeyrishaftanna, en 1000 milljarða vandamálið hangir alltaf yfir okkur eins og snjóhengja. Ef við myndum td. halda 2% eftir af heildar gjaldeyristekjum þjóðarinnar sem er mjög gott, tæki það meira en 30 ár að losa Jöklabréfaeignir, hagnað og endurheimtur erlendra vogunarsjóða úr þrotabúum gömlu bankanna út úr landinu. Það sér það hver maður að þetta gengur ekki. Líta verður á 1000 milljaðana sem tækifæri. Þess vegna er 7. leiðin til afnáms gjaldeyrishafta sem er stiklað á hér í byrjun, hagkvæmasta leiðin fyrir skattborgarana og hagvöxt framtíðarinnar.

Höf: Guðmundur Franklín Jónsson, formaður Hægri grænna, flokks fólksins

Sinnuleysi virðist alltof oft einkenna verk lögreglu og önnur yfirvöld er málið varðar jafnvel þó lög kveði skýrt á um hvernig skuli vera tekið á málum.  Óeðlilegt er að lögreglan hafi látið hundana aftur í vörslu eigandans eftir fólskulega árás þeirra í Foldahverfi.

Við skýrslutöku hjá lögreglu var lögð þung áhersla á að tekið yrði á málinu af festu þar sem kærandi  gaf sérstaklega til kynna að hann efaðist um að svo yrði, þar sem oft hefur verið fréttaflutningur af ómarkvissum  vinnubrögðum lögreglu.

Miðað við þá miklu umfjöllun sem hefur einkennt málið  undanfarna daga getur engan vegin talist eðlilegt að yfirvöld hafi látið málið viðgangast með þessum hætti.  Oft virðast vera borið fyrir sig að aðrir eigi eftir að klára vinnuna sína til að hylja eigið sleifarlag.  Jafnvel þó svo sé ber yfirvöldum skylda til að fylgja málum eftir í eðlilegu ferli.  Ömurlegt er að það þurfi að reka mál í fjölmiðlum til að embættismanna kerfið taki við sér eins og lög gera ráð fyrir.

Tæplega getur talist vönduð stjórnsýsla að hundaeigandi  hafi komist upp með að halda hundunum eftir árásirnar sem hafa ítrekað átt sér stað. Miðað við hversu óábyrgt hundaeigandi og haldari hafa talað í fjölmiðlum varðandi dráp hunda sinna ásamt hvernig málið hefur verið afgreitt má teljast vítavert að ekki sé búið að svipta þau leifi tilhundahalds. Ekki er um neina sátt að ræða varðandi hundana, þar sem heil fjölskylda er í sárum eftir þennan verknað.  

Þess er krafist að yfirvöld afgreiði málið í samræmi við lög og reglur. Hefði þegar í upphafi verið tekið með eðlilegum hætti á fyrri brotum hundaeigandans hefði mátt koma í veg fyrir mál sem þetta.  Fjórir hundar sem voru taldir vera Husky reyndar í bandi, voru að spóka sig í góða veðrinu  annan í páskum múllausir í miðju íbúðahverfi í Grafarvogi hvort um sama eiganda er að ræða skal ósagt látið. 

Ég tel það rétt og skylt að benda sérstakalega barnafólki að íhuga það vel áður en það skilur börnin sín eftir utandyra, eftir fólskulega árás hundanna tveggja á kisuna þar sem þeir voru báðir með hana í kjaftinum.

Grafarvogi 10.apríl 2012
Vilhelm Jónsson
Kærandi